مجلس شورای اسلامی در سال 1387 با اجرای آزمایشی قانون تشکیل سازمان مدیریت بحران کشور به مدت پنج سال موافقت نمود و این قانون در تاریخ 1387/02/31 به تصویب رسید. پس از گذشت پنج سال، قانون مذکور برای یک سال دیگر تمدید شد و پس از آن، در سال ۱۳۹۴ لایحه جدید سازمان مدیریت بحران کشور به مجلس ارسال شد و سرانجام قانون مدیریت بحران کشور در تاریخ 1398/05/07 به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید و طی نامه شماره 68739 مورخ 1398/06/04 توسط رئیس محترم جمهور وقت به کلیه دستگاههای اجرایی کشور ابلاغ گردید. به دنبال ابلاغ قانون مذکور مسئولیت تدوین کلیه لوایح، آییننامههای اجرایی و تصویبنامههای قانون مزبور با هماهنگی سازمانهای اجرایی مربوطه طی ابلاغیه شماره 124089 مورخ 1398/06/25 سازمان مدیریت بحران کشور به مؤسسه پژوهشی سوانح طبیعی واگذار گردید. بر اساس این حکم، تهیه و تدوین اسناد، برنامهها و دستورالعملهای قانون شامل سند راهبرد ملی مدیریت بحران کشور، برنامه های ملی کاهش خطر حوادث و سوانح، آمادگی و پاسخ و بازسازی و بازتوانی و دستورالعملها و آییننامههای موردنیاز مندرج در قانون در دستور کار مؤسسه پژوهشی سوانح طبیعی قرار گرفت. پیرو این ابلاغیه، دبیرخانه تدوین لوایح، آییننامهها و تصویبنامههای اجرایی قانون مدیریت بحران کشور در مؤسسه پژوهشی سوانح طبیعی شکل گرفت و جهت تدوین هر یک از اسناد نیز اقدام به تشکیل کمیتههای تخصصی گردید. در راستای بهرهمندی حداکثری از ظرفیت علمی کشور بالغ بر 350 نفر از اساتید در حوزههای تخصصی مرتبط در دانشگاهها، پژوهشکدهها و مراکز تحقیقاتی و علمی کشور و نمایندگان دستگاههای اجرایی موضوع ماده (2) قانون مذکور در تهیه و تدوین اسناد مذکور مشارکت فعال داشته اند و پس تدوین و سیر مراحل قانونی فرایند تصویب در شورای عالی مدیریت بحران و یا هیأت وزیران، این اسناد برای اجرا ابلاغ گردیده است.